Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Kolaj çalışmasında son parçanın yerini bulamıyordu. Yeşil kâğıdı birkaç kez kaldırıp yeniden koydu; dairenin yanına gelince bütün düzen değişti. Ressam bu kararı resimde korudu. Eser, saatlerce süren büyük bir değişiklikten değil, küçücük bir parçanın doğru yere gelmesiyle hissedilen rahatlıktan esinlendi.