Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Kemal, çocukken annesiyle yaptığı vapur yolculuğunu bu kez oğluyla tekrarladı. Kıyıdaki evlerden hangisinin eski okuluna benzediğini anlatırken çocuk suyun ardındaki köpüğü izliyordu. Akşam çizdiği resimde vapuru tam o evlerin önüne yerleştirdi. İki kuşağın aynı yolculuktan farklı ayrıntılar seçmesi hoşuna gitmişti.