Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Uyuyamadığı bir gece pencereyi açtı. Aşağıdaki evler sessizdi ama gökyüzüne bakınca zihnindeki hareketin yalnız olmadığını hissetti. Defterine birkaç kıvrım çizdi. Bu kurmaca hikâyede manzara, gecenin sakin yüzüyle insanın içindeki canlılığı birlikte taşır; yıldızlara bakmak o uzun saati daha katlanılır hâle getirmiştir.