Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Yoğun bir günün sonunda su kenarında durdu. Uzak çizgiye bakarken düşüncelerinin hızının azaldığını fark etti. Ressam geniş bir açık alan bıraktı. Resim, her boşluğun doldurulması gerekmediğini ve bazen sade bir manzaranın insana kendi sesini duyacak yer açabildiğini hatırlattı.