Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Arkadaşıyla buluşmaya giderken tramvayın geçmesini bekledi. İlk anda gecikeceğini düşündü, sonra rayların iki yanında yürüyen insanları izledi. Günün aceleciliği birkaç saniye durdu. Bu kurmaca resim, şehrin küçük beklemelerinin bazen insanı bulunduğu yere yeniden bağlamasından doğdu; kırmızı tramvay o aranın canlı merkezidir.