Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Aile gezisinin sonunda arabaya binmeden önce bir kez daha tepeye yürüdü. Aşağıda evler, yeşillikler ve suyun üzerinde ilerleyen vapur görünüyordu. Ressam bu son bakışın aklında bütün günden daha belirgin kaldığını fark etti. Manzarayı, eve dönüş başlamadan hemen önce durabilmenin güzel bir alışkanlığı olarak çizdi.