Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Sabah kıyısına vardığında tekneler henüz açılmamıştı. İnsanlar ipleri topluyor, eşyaları yerleştiriyor, birbirine kısa sözler söylüyordu. Deniz yolculuğunun bu hazırlık bölümünü ilk kez dikkatle izledi. Bu kurmaca hikâye, manzaranın güzelliği kadar onu mümkün kılan gündelik emeği de fark eden bir yürüyüşten doğar.