Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Alışveriş poşetleriyle eve dönerken boş bankı gördü. Beş dakika oturmak için bıraktığı eşyalar yanında bekledi. Kayık hafifçe sallanıyor, ıslak taşlar güneşin son ışığını tutuyordu. Resmi bu kısa aradan hayal etti; günlük yolun üzerinde insanı dinlendiren bir yer olması bütün akşamı değiştirmişti.