Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Atın dizginini temizlerken her seferinde başını aynı tarafa çevirmesine gülüyordu. Arkadaşı bu küçük alışkanlığı anlatınca ressam bir portre yapmak istedi. Koşan bir at yerine durup çevresini dinleyen bir baş çizdi. Resim, hayvanı tanıyanların hemen fark ettiği o sakin hareketi kaybetmemek için hazırlandı.