Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

İşten dönerken sis yüzünden alıştığı sokak çizgileri kayboldu. Yalnızca uzaktaki aydınlık boşluğu takip etti. Eve varınca manzaranın belirsizliği aklında kaldı. Bu kurmaca resim, her ayrıntıyı seçmeden de yolunu bulabilmenin rahatlığından doğdu; gri katmanlar arasında bırakılan açıklık, o dönüşün sessiz rehberi oldu.