Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Kalabalık toplantı bittikten sonra herkes çıktı. Kadın masada biraz daha kaldı; odanın yeni sessizliğini dinlemek istiyordu. Ressam yüzün eğimini ve elin duruşunu sade biçimlerle kurdu. Bu resim, bir günün anlamının bazen konuşmaların içinde değil, onlardan sonra gelen küçük durakta belirmesinden doğdu.