Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Bahçe sulamasını bitirince sazlığın yanında birkaç kuşun toplandığını gördü. Küçük olanlar büyüklerin arasında gezinirken bitkilerin gölgeleri suya düştü. Yerinden kıpırdamadan izledi. Bu kurmaca resim, sıradan bir sabah işinin sonunda karşılaşılan sessiz canlılığı anlatır; o gün bahçe, insanın düzenlediği bir yerden daha fazlası olmuştu.