Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Gösterinin ikinci bölümünden önce kenarda oturdu. Eteğini düzeltti, nefesini toparladı ve salonun seslerini dinledi. Ressam bu hazırlık anını kırmızıyla griyi yan yana getirerek boyadı. Resim, seyircinin görmediği küçük molaların da sahnedeki canlı hareket kadar önemli olduğunu düşünmesinden doğdu.