Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Kıyı yürüyüşünde rüzgâr saçlarını sürekli yüzüne getiriyordu. Önce düzeltmeye çalıştı, sonra kendi hâline bıraktı. Arkadaşı o kısa rahatlayışı çizmek istedi. Bu hayali resim, kusursuz görünme telaşının bir an bırakıldığı sıradan bir günden doğdu; ince saç çizgileri manzaranın değil özgürleşen duruşun hareketini taşır.