Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Gösteriden sonra oyuncular kostümlerini çıkarmadan dinlendi. Sahnede yaptıkları hareketlerden eser kalmamış, yerlerini yorgun bir yakınlık almıştı. Ressam o molayı parçalı renklerle kurdu. Bu resmi, bir rolün içindeki kişinin de sıradan bir akşamı ve dinlenmeye ihtiyacı olduğunu gördüğü için yaptı.