Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Gösteriyi izlemeye gelen kişi, başlamadan önceki kısa provaya denk geldi. Hareketler tekrarlandıkça salondaki konuşmalar azaldı. Kendisi de telefonunu kapatıp sessizce izledi. Bu kurmaca resim, törendeki dönüşlere yeni bir kutsal anlam eklemeden, bakan insanın o akşam bulduğu sakinliği anlatır; sıcak renkler salondaki dinginliği taşır.