Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Komşunun bahçesindeki manolya dalı her bahar pencereye biraz daha yaklaşıyordu. Ressam sabah kahvesini içerken açılan çiçekleri gün gün izledi. Dalı kesip vazoya koymak yerine olduğu yerde çizdi. Bu resim, evin içinden bakıldığında da mevsimin gelişini görmenin mümkün olduğunu hatırlatan sakin bir sabah alışkanlığından doğdu.