Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Telefonunu kapatıp pencerenin yanına oturdu. Gün boyu duyduğu seslerden sonra dışarıyı sessizce izlemek iyi geliyordu. Ressam sıcak renkleri figürün çevresine taşıdı. Bu resim, insanın bazen çözüm aramadan yalnızca durmaya ihtiyaç duyduğu gündelik bir akşamdan doğdu.