Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Akşam üstü dar sokağın ucunda pembe bir gökyüzü parçası göründü. Binalar karanlıkken o küçük açıklık hâlâ gün ışığını taşıyordu. Yolunu değiştirmeden biraz yavaşladı. Bu hayali resim, şehirde gökyüzünün bazen yalnızca bir aralıktan görülebildiğini ve o kadarcık rengin de insana iyi gelebileceğini anlatır.