Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Yeni parçayı çalışırken gözleri notayla elleri arasında gidip geliyordu. Sonunda kısa bir bölümü rahatça çalınca gülümsedi. Ressam bu dikkati sıcak ve serin biçimlerle kurdu. Resim, kendisine zor gelen bir şeyin yavaşça tanıdık hâle gelişini anlatan küçük bir prova hatırası oldu.