Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Prova bittikten sonra masada kemanı, açık notaları ve yarım kalmış meyveyi gördü. Müzisyenin yokluğunda eşyalar hâlâ aynı akşamı anlatıyordu. Ressam beyaz çalgıyı koyu zeminden ayırıp bu düzeni boyadı. Resmin başlangıcı, bir insanın yaptığı işten geriye kalan küçük izlerin de onun hikâyesini taşıyabileceği düşüncesiydi.