Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Serap, evin karanlık köşesini boyadıktan sonra komşusunun getirdiği dalları oraya yerleştirdi. Mavi duvar, küçük beyaz çiçekleri beklediğinden daha görünür kılmıştı. Öğleden sonra bu düzeni çizdi. Resimde vazonun süslerini ve ince dalları korudu; büyük değişiklikler yapmadan bir odayı yenilemenin mümkün oluşunu hatırlamak istiyordu.