Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Misafir gelmeden önce masaya üç beyaz çiçek koymuştu. Yemek bittiğinde tabaklar kaldırıldı, çiçekler yerinde kaldı. Ertesi sabah mutfak hâlâ bir önceki akşamın sakinliğini taşıyordu. Ressam bu düzeni hatırlayıp çiçekleri geniş bir yüzeye yerleştirdi. Resim, güzel geçen bir buluşmanın ertesi gününden doğdu.