Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Bahar temizliğinde bulunan eski vazoyu Elif atmadı. Çatlağını arka tarafa çevirip içine birkaç çiçekli dal koydu; yemek masasının alışılmış köşesi değişti. Resmini yaparken kusurlu kabı saklamaya çalışmadı. Koyu yüzeyde açan beyaz çiçekler, bir eşyanın yeniden kullanılmasının getirdiği küçük sevince dönüştü.