Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Babasını yıllar sonra aynı çay bahçesine götürdü. İkisi de çok konuşmadı; kuleyi, suyu ve önlerinden geçen tekneleri izlediler. Ressam masadaki bardakları resme eklemedi. O buluşmayı anlatmak için kıyıya yayılan sıcak ışık yeterliydi. Resim, uzun bir konuşmanın yerine geçen sakin bir öğleden sonra için doğdu.