Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Atın gözleri sakinken yelesi rüzgârda hızla hareket ediyordu. Ressam aynı canlıda iki farklı ritmi gördü. Koyu gövdeyi serin tonlarla, çevresini sıcak izlerle kurdu. Resim, güç ve sakinliğin birbirini dışlamadan aynı duruşta bulunabileceğini hatırlatan o gözlemden doğdu.