Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Evin koridoru sabahları birkaç dakika boyunca aydınlanıyordu. Temizliği o saatte bitirince ışığın dokuma halı üzerinde uzamasını izledi. Duvara astığı tabaklar ve köşedeki bitkiler aynı sıcaklığı paylaştı. Bu hayali resim, her gün geçilen bir alanın doğru saatte durup bakınca yeni görünmesinden doğdu.