Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Tekneler bağlandıktan sonra iki komşu kıyıda konuşmayı sürdürdü. Gün batımı evleri ve suyu aynı sıcaklıkla aydınlatıyordu. Ressam insanları göstermeden bu akşamın izini mekânda aradı. Resim, gündelik bir yerin paylaşılan zaman sayesinde hatırlanmaya değer bir köşeye dönüşmesinden doğdu.