Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Arkadaşını ziyaret ederken çalgısını da getirdi. Önceden prova yapmamışlardı; bildikleri kısa bir melodide buluştular. Ressam iki figürü sade ve sıcak biçimlerle kurdu. Bu resim, yakınlığın bazen uzun bir hazırlık yerine paylaşılan küçük bir alışkanlıkla yeniden canlanabilmesinden doğdu.