Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Şehre yeni taşındığında yüksek binalar birbirine benziyordu. Akşam yürüyüşlerinde ışığa ve renklere bakınca her köşeyi ayırt etmeye başladı. Resmi bu alışma döneminden hayal etti. Kırmızı ve toprak tonları, yabancı bir yerin yavaşça tanıdık hâle gelmesini; yansımalar ise aynı sokaklara tekrar tekrar dönmesini anlatır.