Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

İki komşu, kış için kayıklarını aynı iskeleye taşıdı. İpler birbirine karışınca önce söylendiler, sonra birlikte çözmeye başladılar. İş bittiğinde günün son ışığı teknelerin kenarlarını aydınlatmıştı. Komşulardan biri bu görüntüyü sonradan resmetti; küçük anlaşmazlığın ortak bir işte yumuşamasını, birbirine yakın duran renklerle anlattı.