Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Tahir, öğle arasında sandviçini masasında yemekten vazgeçip sahile yürüdü. Karşıya geçen vapurun ardından bakarken sabahki tartışmayı zihninde daha sakin biçimde kurdu. Akşam yaptığı küçük renk çalışmasında suya geniş bir yer bıraktı. O açıklık, ertesi gün konuşmaya yeniden başlamadan önce bulduğu mesafeyi hatırlatıyordu.