Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Buluşmaya erken gelince kapı yanında bekledi. İçerideki sesleri dinledi, sonra birkaç dakika yalnız kalmaktan memnun olduğunu fark etti. Ressam koyu elbiseyi açık ışık alanından ayırdı. Resim, bir kalabalığa katılmadan önceki kısa aralığın insanın gününü toparlamasına yardım edebilmesinden doğdu.