Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Akşam ışığı suya küçük parçalar hâlinde düşüyordu. Ressam her birini ayrı görmeye çalışırken görüntünün sürekli değiştiğini fark etti. Tuvalde ince yansımalarla açık alanları birleştirdi. Resim, bazı anları aynı biçimde tutmanın mümkün olmadığını, fakat onların duygusunu saklayabileceğini düşündüğü için yapıldı.