Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Yoğun bir resim çalışmasına ara verince küçük bir kâğıtta yalnızca ince çizgiler denedi. Büyük yüzeyin sorumluluğu olmadan çizmek ona iyi geldi. Ressam bu denemeyi ayrı bir esere çevirdi. Renkli izleri seyrek bıraktı; resimde, yeniden başlamadan önce masanın başında alınan kısa bir nefesin hafifliği kaldı.