Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

İki arkadaş uzun yolculukta bir süre konuşmadan oturdu. Birinin yüzü camdaki yansımaya karışınca sanki aynı görüntünün iki yanı oldular. Resmi bu kısa karşılaşmadan hayal etti. Farklı renklerle ayrılan yüzler, susarken de birlikte olunabildiğini anlatır; yakınlık her zaman aynı sözü söylemekten gelmez.