Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Provanın başında iki çalgı birbirini bastırıyordu. Sonra seslerini azaltıp ortak bir ritim buldular. Ressam figürleri aynı geometrik düzende birbirine yöneltti. Resim, birlikte üretmenin yalnızca kendi bölümünü doğru yapmak değil, karşısındakini duyacak kadar alan bırakmak olduğundan doğdu.