Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Atölyeye astığı resmi beğenmişti ama hangi duvarda duracağını seçemiyordu. Sabah ışığında pencerenin yanına alınca tablodaki maviyle dışarıdaki su birbirine yaklaştı. Vazoyu da aynı köşeye taşıdı. Bu kurmaca sahne, güzel bir eşyanın tek başına değil çevresindeki ışıkla birlikte anlam kazandığı bir yerleştirme gününden doğdu.