Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Çocuklarla yapılan resim gününden sonra masada her renkten bir parça kalmıştı. Ressam bu parçaları toplarken onları yan yana dizdi; hiçbirinin tek başına anlattığı şey, birlikte oluşturdukları kadar canlı değildi. Hafta sonunun dağınıklığını bir kompozisyona çevirdi. Resim, birlikte çalışılan odanın neşesini renkler arasında sakladı.