Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Öğle yemeğini dışarı hazırladı ama aile henüz gelmemişti. Boş sandalyeler, ağaç gölgeleriyle birlikte sessiz bir düzen oluşturuyordu. Sofraya son bardağı koymadan önce durdu. Resmi, kalabalık başlamadan hemen önceki beklentiyi saklamak için hayal etti; boş yerler eksik değil birazdan paylaşılacak bir günün işaretiydi.