Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Eski bir dua kitabını düzenlerken arasından aileye ait küçük bir not çıktı. Zor zamanlarda aynı sayfanın açıldığını hatırladı. Bu kurmaca hikâye, resimdeki kutsal figürü bir aile hatırasıyla ilişkilendiren kişinin bakışından kurulur. Yukarı açılan eller, sıkıntının ortasında yardım istemenin ve umudu korumanın sessiz işareti olur.