Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

İki kardeş babalarının eski kayığını yıllar sonra suya indirdi. Başta kürekleri aynı anda çekemediler; sonra konuşmadan ortak bir ritim buldular. Ağaçların yansıması kayığın arkasında dağılıp yeniden birleşti. Bu kurmaca resim, uzun zamandır görüşmeyen insanların bazen bir işi birlikte yaparken kolayca yakınlaşabilmesinden doğdu.