Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Köy ziyaretinde çocuklar bahçeden topladıkları çiçekleri ahırın kapısına bırakmıştı. Beyaz atın yanında duran bu renkler ressamın aklında kaldı. Sonraki çalışmasında gerçek bahçeyi olduğu gibi çizmek yerine atı çiçeklerle çevreledi. Resim, hayvana gösterilen küçük bir sevginin renkli ve hareketli bir hatırasına dönüştü.