Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Otobüs yağmurlu kavşakta beklerken karşıdaki binalar camda birbirine karışıyordu. Ressam telefonunu çıkarmak yerine çizgileri defterine geçirdi. Eve döndüğünde pencereleri tek tek çizmedi; üst üste duran kütleleri ve aşağıya uzanan yansımaları korudu. Günün telaşından geriye, gri yüzeyler arasında açılan o küçük aydınlık kaldı.