Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Prova odası boşaldığında çalgılar yerlerinde kaldı. Ressam onların sessizlikte de bir arada görünmesini sevdi. Tuşları, yaylı çalgıyı ve parlak gövdeyi canlı mavi içinde kurdu. Bu resim, ortak bir çalışmanın izinin insanlar çıktıktan sonra da eşyaların düzeninde kalabilmesinden doğdu.