Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Eski müzik afişlerine bakarken sahnedeki hareketten çok sahne dışındaki düşünceli duruş dikkatini çekti. Ressam sıcak ve serin bloklarla bu izlenimi boyadı. Resim, belirli bir yaşam olayını anlatmak yerine bir şarkının ardından dinleyenin zihninde kalan yüzü ve müziğin sessiz tarafını hatırlamak için yapıldı.