Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Portreyi çalışırken model konuşmayı bırakıp düşünceye daldı. Ressam bu ifadeyi kaçırmamak için birkaç hızlı çizgi attı. Sonra yüzeyi renk ve ince izlerle tamamladı. Resim, insanın yüzündeki en doğal anın bazen poz verirken değil, bir şeyi kendi içinde düşünürken belirmesinden doğdu.