Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Mahalle toplantısında eski bir ezgi başlayınca iki kişi dansa kalktı. Önce adımlarını düşündüler, sonra birbirlerinin hareketine alıştılar. Ressam sahneyi kırmızı ve altın izlerle boyadı. Ayrıntılardan çok birlikte dönmenin neşesini saklamak istedi; bu resim, hazırlanmadan yaşanan küçük bir sevincin hatırası oldu.