Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Toplantıdan kalan renkli notları toplarken hepsini beyaz masanın üzerinde yan yana bıraktı. Farklı fikirler küçük parçalar hâlinde aynı yere sığmıştı. Resmi bu düzeni soyut renklerle anlatmak için hayal etti; kalabalığın anlaşılması için her ayrıntının büyük görünmesi gerekmiyordu. Açık alan, parçaların sesini birlikte taşıdı.