Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Gezinin son bölümünde durup gün batımına baktılar. Kadın atın üzerinde biraz daha kaldı; rüzgâr elbisesinin ucunu hareket ettiriyordu. Eve dönmek için acele etmediler. Bu hayali resim, yolculuğun mesafesinden çok sonunda paylaşılan sessiz seyri saklamak için düşünüldü; beyaz at o sakin bekleyişin eşlikçisidir.